Moriez

Overzicht

gemeente

Overnachten in Moriez

Vergelijk en boek op de grote platforms. De hotels, campings en gîtes van Moriez krijgen binnenkort hun geverifieerde vermelding op LiveVerdon.

Wat te zien, wat te doen

Parochiekerk Sainte-Marie-Madeleine

Dorpskerk waarvan de apsis teruggaat tot de 12e eeuw en het schip tot de 15e-16e eeuw, in de 18e eeuw vergroot. Ze bewaart een retabel uit 1609 dat aan François Mimault wordt toegeschreven en een kerststal met santons van karton uit 1848, beide beschermd als roerend object. (Sommige plaatselijke bronnen noemen de parochiekerk onder de naam Saint-Barthélemy — de naam moet nog worden bevestigd.)

Kapel Notre-Dame-du-Serret

Voormalige priorij waarvan de stenen basis teruggaat tot de 11e eeuw, in de 18e eeuw gedeeltelijk herbouwd. De kerk Notre-Dame-du-Serret werd in de 11e eeuw door Belielda en haar zonen aan de abdij van Lérins geschonken, wat getuigt van de ouderdom van de religieuze aanwezigheid in de gemeente.

Zoutbron van La Beaumenière

Zoutbron die al heel lang wordt geëxploiteerd: opgravingen in 1999 en 2002 dateerden een rijshoutbundel van amandelhout op 5 800 tot 5 500 v.Chr., waardoor deze site een van de oudste bekende zoutwinningen van Europa is. De zoutput, in 1636 herontdekt, werd vanaf 1672 opnieuw geëxploiteerd. Het geheel (bron en gradeertafels voor het zout) is ingeschreven als Monument historique. Een plaatselijke traditie brengt de naam Moriez trouwens in verband met het Latijnse muria, « pekel », terwijl de toponymisten er eerder de moerbei in zien.

Spoorviaduct van Moriez

Stenen viaduct van de lijn Nice–Digne dat de bergbeek de Grau en de nationale weg aan de ingang van het dorp overspant. Project goedgekeurd op 14 oktober 1890 en vanaf 1890 uitgevoerd naar de plannen van ingenieur Daime: 108,5 m lang, negen bogen met een overspanning van 8 m. De lijn van de train des Pignes bereikt Moriez in 1892.

Fontein uit 1644

Openbare fontein die in 1644 werd geplaatst door Paul de Chailan, medeheer van de plaats: achthoekig bekken en een pijler versierd met vier gebeeldhouwde gezichten.

Ruïnes van de kastelen en bidkapellen

Overblijfselen van het middeleeuwse « château-vieux » (het oude kasteel), dat gipswerk bewaart (gewelven van de trap, eind 16e eeuw), en van het « château-neuf », in de 18e eeuw gebouwd door de Chailans; de bidkapellen Saint-Raymond (1689) en Saint-Pierre (in ruïne), die over het grondgebied verspreid liggen.

Geschiedenis van Moriez

Moriez duikt al vanaf 1030 in de teksten op (Morierus) en in de 13e eeuw in de vorm Moriers; de toponymisten brengen de naam in verband met het Occitaanse woord voor de moerbei, terwijl een plaatselijke traditie hem eerder bij het Latijnse muria (« pekel ») legt, vanwege de zoutbron op het grondgebied, waarvan de exploitatie teruggaat tot het neolithicum. In de middeleeuwen worden verschillende kerken aan de abdij van Lérins geschonken; het huidige dorp vormt zich rond de in de 12e eeuw gestichte kerk Sainte-Marie-Madeleine, nadat de bewoning zich had teruggetrokken van het plateau van Le Coulet-de-Ville, dat door de pest en de oorlogen van de 14e-15e eeuw was ontvolkt; de definitieve vestiging in het huidige dorp is in de 15e eeuw geattesteerd. In de 16e-17e eeuw is de heerlijkheid in handen van de Chailans, medeheren, die het dorp een fontein schenken (1644) en de zoutput opnieuw in gebruik nemen (in 1636 herontdekt). De bevolking bereikt ongeveer 850 inwoners aan het begin van de 19e eeuw, voordat de landvlucht vanaf 1860 het aantal tegen 1921 halveert. De economie kende een wolweverij (1832-de jaren 1880) en daarna lavendeldistilleerderijen in Hyèges en in het dorp, die tot in de jaren 1970-1980 actief waren. De komst van de spoorlijn in 1892 laat een blijvende stempel op het leven van de gemeente achter; de bevolking herstelt zich vanaf de jaren 1990.