Saint-Martin-de-Brômes

Overzicht

Gemeente in de Alpes-de-Haute-Provence (04), arrondissement Forcalquier, kanton Valensole, intercommunale Durance-Luberon-Verdon Agglomération (DLVA), lid van het Parc naturel régional du Verdon. Postcode 04800.

Wandelingen vanuit Saint-Martin-de-Brômes

• GR4 — Traversée du Verdon

Overnachten in Saint-Martin-de-Brômes

Vergelijk en boek op de grote platforms. De hotels, campings en gîtes van Saint-Martin-de-Brômes krijgen binnenkort hun geverifieerde vermelding op LiveVerdon.

Wat te zien, wat te doen

Klokkentoren (de zogenoemde tempelierstoren)

Donjon annex uitkijktoren van ongeveer 23,50 meter, opgetrokken uit kalksteenblokken met bossagewerk, bekroond door mezekouwen op kraagstenen en voorzien van schietgaten. Ondanks haar bijnaam heeft ze geen enkel verband met de Orde van de Tempel: het is een seigneuriale toren, gebouwd door de familie de Castellane, in verband gebracht met de ruil van landerijen door Boniface de Castellane omstreeks 1343 (14e eeuw). In de 19e eeuw omgebouwd tot duiventoren en daarna aangekocht door de gemeente, die haar bekroonde met een smeedijzeren campanile en een uurwerk (klok uit 1866). Geklasseerd als Monument historique op 11 januari 1921. Op de benedenverdieping is sinds 1972 het Gallo-Romeinse museum ondergebracht. Het monument is voorwerp van een restauratiecampagne.

Gallo-Romeins museum

Dit museum van ongeveer 10 m², ondergebracht op de benedenverdieping van de klokkentoren (en gepresenteerd als een van de kleinste van Frankrijk), werd in 1972 op initiatief van inwoners opgericht, nadat bij de herstelling van de departementale weg twee Gallo-Romeinse graven waren ontdekt. Het bewaart onder meer een kalkstenen sarcofaag uit de eerste helft van de 4e eeuw met zijn loden deksel (meer dan 300 kg) en een goed bewaard skelet, en ook een mijlsteen van keizer Carus (283 n.Chr.) met het nummer XIV, een baken van de Romeinse weg tussen Riez en Aix-en-Provence. Open in de zomer (15 juni - 15 september) en op aanvraag buiten het seizoen. Gesloten tijdens de werken aan de toren.

Parochiekerk Saint-Martin

Voormalige priorij van de abdij Saint-Victor van Marseille, gewijd aan saint Martin de Tours. Provençaals-romaans middenschip uit de 11e-12e eeuw met een spitstongewelf en een koor met halfkoepel; zuidelijke zijbeuk uit de 14e eeuw op kruisribgewelven; noordelijke kapel uit de 15e eeuw die het gebouw een Latijns kruisplan geeft; piramidale stenen klokkentoren uit de 15e-16e eeuw. In 1959 ingeschreven als Monument historique. Ze herbergt een reeks schilderijen van Esprit-Michel Gibelin (1890-1898) over het leven van saint Martin (beschermd als roerend object), een polychroom houten beeld van saint Antoine, patroon van de truffelkwekers, en een barok tabernakel van verguld hout uit de 18e eeuw.

Oppidum van Buffe-Arnaud

Keltisch-Ligurisch oppidum bij de samenvloeiing van de Colostre en de Verdon, bewoond in de 6e-5e eeuw v.Chr. en opnieuw bewoond vanaf de 3e eeuw v.Chr. tot de Romeinse verovering; in 124 v.Chr. door de Romeinen belegerd. In 1992 opgegraven, daarna weer bedekt; de site is niet meer te bezoeken.

Merovingisch grafveld van het ravin de Pinet

Merovingische necropool die is blootgelegd op de plek genaamd le ravin de Pinet, getuige van de bewoning van de site in de vroege middeleeuwen.

Oude huizen en tweelichtvenster

Het oude dorp bewaart middeleeuwse huizen uit de 15e-16e eeuw en aan de hoofdstraat een opmerkelijk tweelichtvenster uit de 14e eeuw, met kapitelen waarin loofwerk is gebeeldhouwd.

Brug, fonteinen en wasplaats

Boogbrug met één enkel tongewelf over een zijbeek van de Colostre (eind 17e - 18e eeuw). Het dorp heeft meerdere fonteinen, waaronder een bolfontein uit 1845 (place Arsène-Burle) en een wijkfontein uit 1902, en ook een wasplaats uit 1910. De place de la Libération, in de schaduw van platanen, is een beschermd landschap (site inscrit).

Geschiedenis van Saint-Martin-de-Brômes

De naam duikt op in 1042 (« ecclesiam de Brumeç ») en vervolgens omstreeks 1064 (« Sancti Martini de Bromezes »): « Brumeç » is een pre-Keltisch toponiem, waarschijnlijk verbonden met een waterloop, en de bepaling verwijst naar saint Martin de Tours. De plek is al vanaf de protohistorie bewoond (oppidum van Buffe-Arnaud) en daarna in de Gallo-Romeinse tijd: de gemeente wordt doorkruist door de Romeinse weg van Riez naar Aix-en-Provence, gemarkeerd door de mijlsteen van Carus, en levert sarcofagen uit de 4e eeuw op. In de middeleeuwen vallen de kerk en het gebied onder de abdij Saint-Victor van Marseille (priorij). Een overeenkomst uit 1182 regelt de verdeling tussen de monniken en de plaatselijke ridders. Vanaf 1227 wordt de familie de Castellane heer van de plaats en blijft dat tot 1673, wanneer Antoine Payan de Saint-Martin, thesaurier-generaal van Frankrijk, het land verwerft, dat zijn familie tot de Revolutie in bezit houdt. Tijdens de Revolutie wordt de gemeente kort omgedoopt tot « Brômes ». Op 16 juni 1944 worden vijftien jonge verzetsstrijders door een Duitse eenheid gedood in het vallon des Bayles, een drama dat de gemeente herdenkt. Het dorp diende als decor voor de film « Mal de pierres » (2016) van Nicole Garcia.

Evenementen & hoogtepunten

Herdenking van 16 juni 1944 — 16 juni

Eerbetoon aan de vijftien jonge verzetsstrijders die in het vallon des Bayles zijn gedood.